Ulepszone i wzmocnione techniki i metody przesłuchań. Przesłuchania. Metody przesłuchań. Techniki przesłuchań. Przesłuchanie policyjne. Tortury. Wymuszanie zeznań. | METODY i TECHNIKI PRZESŁUCHAŃ | Przesłuchanie policyjne. Sposoby przesłuchiwania podejrzanych. Wydobywanie zeznań. Ulepszone i wzmocnione techniki i metody przesłuchań. Przesłuchania. Metody przesłuchań. Techniki przesłuchań. Tortury. Wymuszanie zeznań. Prawa i obowiązki podejrzanego/oskarżonego. Prawa i obowiązki świadka. Prawa i obowiązki pokrzywdzonego. | wzmocnione techniki przesłuchań, ulepszone techniki przesłuchań, wzmocnione metody przesłuchań, ulepszone metody przesłuchań, zaawansowane metody przesłuchań, zaawansowane techniki przesłuchań, sposoby przesłuchań. - Ulepszone i wzmocnione techniki i metody przesłuchań. Przesłuchania. Metody przesłuchań. Techniki przesłuchań. Przesłuchanie policyjne. Tortury. Wymuszanie zeznań. | METODY i TECHNIKI PRZESŁUCHAŃ | Przesłuchanie policyjne. Sposoby przesłuchiwania podejrzanych. Wydobywanie zeznań. Ulepszone i wzmocnione techniki i metody przesłuchań. Przesłuchania. Metody przesłuchań. Techniki przesłuchań. Tortury. Wymuszanie zeznań. Prawa i obowiązki podejrzanego/oskarżonego. Prawa i obowiązki świadka. Prawa i obowiązki pokrzywdzonego. | wzmocnione techniki przesłuchań, ulepszone techniki przesłuchań, wzmocnione metody przesłuchań, ulepszone metody przesłuchań, zaawansowane metody przesłuchań, zaawansowane techniki przesłuchań, sposoby przesłuchań.

WZMOCNIONE TECHNIKI PRZESŁUCHAŃ
Przejdź do treści
Witajcie w mrocznym świecie przesłuchań!
„Ulepszone techniki przesłuchań” lub „wzmocnione techniki przesłuchań” definiowane są jako eufenizmy programu systematycznego torturowania zatrzymanych przez Centralną Agencję Wywiadowczą (CIA), Agencję Wywiadu Obronnego (DIA) i różne komponenty Sił Zbrojnych USA w odległych miejscach na na świecie autoryzowane przez urzędników administracji George'a W. Busha.

Stosowane metody obejmowały bicie, wiązanie w wykrzywionych pozycjach stresowych, zakładanie kapturów, poddawanie ogłuszającemu hałasowi, zakłócanie snu, pozbawienie snu aż do halucynacji, pozbawienie jedzenia, picia i opieki medycznej nad ranami, a także podtapianie, murowanie, poniżanie seksualne, poddanie się ekstremalnemu upałowi lub ekstremalnemu zimnie oraz zamknięcie w małych pudełkach przypominających trumny. Niektóre z tych technik należą do kategorii znanej jako „białe tortury”. Kilku zatrzymanych przeszło medycznie niepotrzebne „nawadnianie doodbytnicze”, „resuscytację płynem z odbytu” i „karmienie doodbytnicze”.

Oprócz torturowania fizycznego zatrzymanych istniały groźby pod adresem ich rodzin, takie jak groźby skrzywdzenia dzieci, groźby wykorzystywania seksualnego lub podrzynania gardła matkom zatrzymanych.
Chociaż pojęcia ulepszonych czy też wzmocnionych technik przesłuchań kojarzą się dzisiaj nierozerwalnie z wyżej wskazanymi zdarzeniami, trzeba uczciwie powiedzieć, że wcale nie były one wówczas odkrywcze.

Nowością są owe eufemistyczne określenia „ulepszone techniki przesłuchań”  i „wzmocnione techniki przesłuchań”. Ale same metody „wzmacniania” klasycznego przesłuchania o narzędzia z zakresu tortur znane są i wykorzystywane od stuleci. Praktycznie przez wszystkie państwa i ich instytucje. I także już w czasach starożytnych czy średniowieczu były autoryzowane przez władców.

Poniżej postaram się przybliżyć niektóre z metod "wzmacniania" klasycznego przesłuchania. Oczywiście nie jest to pełny katalog.

Co chwila powstają nowe...
Podstawowym celem przesłuchania jest wydobycie informacji!
Podstawowe zasady przesłuchiwania obowiązujące w Polsce określa m. in. Kodeks postępowania karnego.

Mówi on:
Art. 171. KPK § 4.

Nie wolno zadawać pytań sugerujących osobie przesłuchiwanej treść odpowiedzi.
Art. 171. KPK § 1.

Osobie przesłuchiwanej należy umożliwić swobodne wypowiedzenie się w granicach określonych celem danej czynności, a dopiero następnie można zadawać pytania zmierzające do uzupełnienia, wyjaśnienia lub kontroli wypowiedzi.
Art. 171. KPK § 6.

Organ przesłuchujący uchyla pytania określone w § 4, jak również pytania nieistotne.
Art. 171. KPK § 7.

Wyjaśnienia, zeznania oraz oświadczenia złożone w warunkach wyłączających swobodę wypowiedzi lub uzyskane wbrew zakazom wymienionym w § 5 nie mogą stanowić dowodu.
Art. 171. KPK § 5.

Niedopuszczalne jest:

1)
wpływanie na wypowiedzi osoby przesłuchiwanej za pomocą przymusu lub groźby bezprawnej;

2)
stosowanie hipnozy albo środków chemicznych lub technicznych wpływających na procesy psychiczne osoby przesłuchiwanej albo mających na celu kontrolę nieświadomych reakcji jej organizmu w związku z przesłuchaniem.
Wybrane wzmocnione techniki przesłuchań stosowane podczas wydobywania zeznań
od badanego.

METODY PSYCHICZNE
Tortury psychologiczne lub psychiczne to rodzaj tortur, który opiera się przede wszystkim na skutkach psychologicznych , a dopiero wtórnie na wyrządzonych krzywdach fizycznych. Chociaż nie wszystkie tortury psychiczne wiążą się z użyciem przemocy fizycznej, istnieje ciągłość między torturami psychicznymi a fizycznymi. Oba są często używane w połączeniu ze sobą i często nakładają się na siebie w praktyce, przy czym strach i ból wywołane torturami fizycznymi często skutkują długotrwałymi skutkami psychologicznymi i wieloma formami tortur psychicznych obejmujących jakąś formę bólu lub przymusu.
Tortury psychologiczne wykorzystują nie fizyczne metody, które powodują psychologiczne cierpienie . Jego skutki nie są od razu widoczne, chyba że zmieniają zachowanie osoby torturowanej. Ponieważ nie ma międzynarodowego konsensusu politycznego co do tego, czym są tortury psychologiczne, często są one pomijane, odrzucane i określane różnymi nazwami. Tortury psychologiczne są mniej znane niż tortury fizyczne i wydają się być subtelne i znacznie łatwiejsze do ukrycia. W praktyce rozróżnienie między torturami fizycznymi i psychicznymi często się zaciera. Tortury fizyczne to zadawanie człowiekowi silnego bólu lub cierpienia. W przeciwieństwie do tego, tortury psychologiczne skierowane są na psychikę z wyrachowanymi naruszeniami potrzeb psychologicznych, wraz z głębokim uszkodzeniem struktur psychologicznych i złamaniem przekonań, na których opiera się normalny zdrowy rozsądek . Oprawcy często stosują oba rodzaje tortur w połączeniu, aby spotęgować związane z nimi efekty. Tortury psychologiczne obejmują również celowe stosowanie ekstremalnych stresorów i sytuacji, takich jak pozorowana egzekucja , unikanie , naruszanie głęboko zakorzenionych norm społecznych lub seksualnych oraz tabu , lub przedłużające się odosobnienie . Ponieważ tortury psychiczne nie wymagają przemocy fizycznej, aby były skuteczne, możliwe jest wywołanie silnego bólu psychicznego, cierpienia i traumy bez widocznych z zewnątrz skutków. Gwałt i inne formy wykorzystywania seksualnego są często wykorzystywane jako metody tortur w celach przesłuchań lub kary. W torturach medycznych lekarze stosują tortury, aby ocenić, co ofiary mogą znieść, zastosować leczenie wzmacniające tortury lub samemu działać jako oprawcy. Josef Mengele i Shiro Ishii byli niesławni podczas i po II wojnie światowej za udział w torturach medycznych i morderstwach. Jednak w ostatnich latach nastąpił nacisk na położenie kresu współudziałowi medycznemu w torturowaniu poprzez zarówno międzynarodowe, jak i państwowe strategie prawne, a także spory sądowe przeciwko poszczególnym lekarzom. Tortury farmakologiczne to stosowanie leków w celu wywołania psychicznego lub fizycznego bólu lub dyskomfortu. Tortury łaskotania to niezwykła forma tortur, która jednak została udokumentowana i może być bolesna zarówno fizycznie, jak i psychicznie. Szeroko stosowane w epoce nowożytnej tortury więzienne stały się również sposobem ucisku, szczególnie na Bliskim Wschodzie . Egipt, Iran, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Bahrajn i Arabia Saudyjska prowadziły ośrodki przetrzymywania, w których więźniowie byli fizycznie i psychicznie torturowani za pomocą wstrząsów elektrycznych, izolacji, bicia, gróźb gwałtu i innych technik. Zjednoczone Emiraty Arabskie prowadziły również tajne więzienia w Jemenie , gdzie brały udział w wojnie zastępczej. Nadużycia i tortury w tych więzieniach były normalne. Więźniów przywiązywano do rożna i pieczono w kręgu ognia. Z 18 z tych tajnych aresztów Centralne Więzienie Al Munawara w Mukalla City przetrzymywało co najmniej 27 osób, nawet jeśli 13 z nich zostało uniewinnionych, a 11 zakończyło swoje pełne wyroki.
Noc

"Czemu to właśnie nocą biorą się do łamania ludzkich dusz? Nocą wyrwany ze snu aresztant (nawet jeszcze nie zadręczony bezsennością), nie może być tak zrównoważony i trzeźwy jak we dnie, jest więc bardziej ustępliwy."
Upokorzenie

Więźniowie kilka godzin przed przesłuchaniem trzymani byli na korytarzach w pozycji....leżącej, twarzą ku ziemi, bez pozwolenia na podniesienie głowy i przemówienia. Cel jest jeden: zgnębić człowieka."
Perswazja

"Najprostszy z chwytów. Po pewnym czasie pobytu w więzieniu śledczy mówi: "Sam widzisz, wyroku tak, czy owak, nie unikniesz. Ale jeśli będziesz stawiać się okoniem, to już tutaj, w tej ciupie zmarniejesz, całe zdrowie stracisz. A w obozie - od razu będziesz miał powietrze, światło....Tak, ze lepiej podpisz, czym prędzej. Drugi wariant jest przewidziany na członków partii. "Jeżeli w kraju panuje niedostatek i zdarza się nawet głód, to sprawę: czy można w ogóle założyć, że to wina całej partii? Albo władzy sowieckiej? - Nie, pewno, ze nie!! - odpowiada skwapliwie dyrektor jakiegoś ośrodka uprawy lnu. No to miejcie tyle odwagi, żeby wziąć winę na siebie! I człowiek bierze."
Ordynarne wyzwiska

"chwyt skuteczny w stosunku do ludzi wykształconych, delikatnych, subtelnych."
Kłamstwo

"Śledczy łże bez przerwy. Nie stać nas nawet na pytanie, czy on za kłamstwo odpowiada, czy nie? Wolno mu, skoro ma chęć, kłaść przed nami protokoły z podrobionymi podpisami naszych krewnych i przyjaciół - to przecież tylko elegancka metoda śledcza.
Zastraszenie

"najczęściej stosowany i najbardziej urozmaicany. Nie chcecie się przyznać - to pojedziecie na wyspy Sołowieckie, , szkoda - kto się przyznaje tego puszczamy wolno....? Ale dokąd?  Zastraszanie jest skuteczne wobec tych, którzy jeszcze nie są zatrzymani, a jedynie stawili się w Gmachu na Łubiance. Taki wszystkiego się boi - że mu zabiorą dobytek, rodzinę, wolność."
Psychologiczny kontrast

"Istnieje wariant metody: dwaj funkcjonariusze pracują na zmianę: jeden sroży się i wścieka, drugi jest sympatyczny, niemal serdeczny. Badany za każdym razem dygocze, wchodząc do gabinetu - na którego z nich trafi? Prawem kontrastu, człowiek gotów jest temu drugiemu podpisać wszystko i przyznać się nawet do tego, co nigdy nie miało miejsca."
Psychologia tortur odnosi się do psychologicznych procesów leżących u podstaw wszystkich aspektów tortur w tym relacji między sprawcą a ofiarą, natychmiastowe i długoterminowe efekty i instytucji politycznych i społecznych, które wpływają na jego wykorzystanie. Sama tortura to użycie bólu fizycznego lub psychicznego do kontrolowania ofiary lub zaspokojenia niektórych potrzeb sprawcy.

Badania przeprowadzone w ciągu ostatnich 60 lat, poczynając od eksperymentu Milgrama , sugerują, że w odpowiednich okolicznościach, przy odpowiedniej zachęty i otoczeniu, większość ludzi można zachęcić do aktywnego torturowania innych. John Conroy: „Kiedy mają miejsce tortury, ludzie wierzą, że stoją na wysokim gruncie moralnym, że naród jest zagrożony i że są pierwszą linią obrony narodu, a ludzie będą wdzięczni za to, co robią”. Etapy mentalności sprawcy tortur obejmują: (Proszę zauważyć, że nie wszyscy sprawcy przechodzą przez wszystkie wymienione etapy) Niechęć: sprawca niechętnie uczestniczy lub obserwuje stosowanie tortur. Oficjalna zachęta: Jak pokazują eksperyment więzienny Stanford i eksperyment Milgrama , w oficjalnym otoczeniu wiele osób będzie podążać za wskazówkami osoby z autorytetu (takiej jak przełożony), szczególnie jeśli jest to przedstawiane jako obowiązkowe, nawet jeśli mają osobistą niepewność. Wydaje się, że główną motywacją jest obawa przed utratą statusu lub szacunku oraz chęć bycia postrzeganym jako „dobry obywatel” lub „dobry podwładny”. Zachęcanie przez rówieśników: sprawca zaczyna akceptować tortury jako konieczne, dopuszczalne lub zasłużone, lub podporządkować się ze względu na potrzebę dostosowania się do przekonań grupy rówieśniczej. Dehumanizacja : sprawca postrzega ofiary jako obiekty ciekawości i eksperymentów, a nie jako istoty ludzkie. Manipulacje fizyczne i psychologiczne stają się kolejną okazją do sprawdzenia reakcji ofiary. Odhamowanie : Naciski społeczno-kulturowe i sytuacyjne mogą powodować, że sprawcy ulegają osłabieniu zahamowań moralnych iw rezultacie działają w sposób normalnie nieakceptowany przez prawo, zwyczaj i sumienie. Samonapędzający się: w organizacji, gdy tortury stają się częścią wewnętrznie akceptowanych norm w pewnych okolicznościach, ich stosowanie często staje się zinstytucjonalizowane i samonapędzające się z czasem. To, co kiedyś było rzadko używane w ekstremalnych okolicznościach, zaczyna być używane częściej, z większą liczbą powodów, które uzasadniają szersze stosowanie. Przykład: Jeden z pozornych prowodyrów tortur w więzieniu Abu Ghraib , Charles Graner Jr., był przykładem etapów dehumanizacji i odhamowania, kiedy podobno powiedział: „Chrześcijanin we mnie mówi, że to źle, ale oficer poprawczy we mnie mówi: Uwielbiam sprawiać, żeby dorosły mężczyzna sam się wysikał”. Jak konkluduje P. Saliya Sumanatilake: „Nieważne, czy chodzi o zabezpieczenie uzasadnionego czy nagannego celu, tortury nie mogą być przeprowadzane bez przywołania i skupienia rozproszonego wrodzonego okrucieństwa. W związku z tym to rozpowszechnienie tej wrodzonej cechy ohydy czyni każdą ludzką istotę potencjalnym oprawcą: stąd istnienie tortur! Co więcej, jest to naturalne występowanie takiego rodzącego się zła w każdym kolejnym pokoleniu istot ludzkich, które służy rozprzestrzenianiu tortur!" 2 filiżanki dziennie oczyszcza żyły lepiej niż chemia! Oczyść swoje żyły!

Psychologiczne skutki tortur Na skutki tortur dla ofiary i sprawcy może mieć wpływ wiele czynników. Dlatego jest mało prawdopodobne, aby dostarczanie diagnostycznych kategorii objawów i zachowań miało zastosowanie w krajach o bardzo różnych osobistych, politycznych lub religijnych przekonaniach i perspektywach. Zawsze pojawia się pytanie o zastosowanie kategorii diagnostycznych i opisów objawów lub zachowań wykształconych w społeczeństwach zachodnich do ludzi z krajów rozwijających się o bardzo różnych osobistych, politycznych lub religijnych przekonaniach i perspektywach. Jedna z najbardziej wyraźnych różnic kulturowych może wystąpić między społeczeństwami indywidualistycznymi, w których realizacja osobistych celów często ma pierwszeństwo przed potrzebami krewnych i oczekiwaniami społecznymi, a społeczeństwami kolektywistycznymi, w których potrzeby rodziny i przypisane role mają pierwszeństwo przed osobistymi preferencjami. Inną wyraźną różnicą jest wiara w późniejsze życie, w którym cierpienie w tym życiu jest nagradzane, co ujawniło się w niektórych badaniach osób, które przeżyły tortury w Azji Południowo-Wschodniej. Ofiary Tortury mają głębokie i długotrwałe skutki fizyczne i psychiczne. Tortury to forma zbiorowego cierpienia, które nie ogranicza się do ofiary. Członkowie rodziny i przyjaciele ofiar często są również dotknięci problemami przystosowawczymi, takimi jak wybuchy gniewu i przemoc wobec członków rodziny. Według badań tortury psychiczne i fizyczne mają podobne skutki psychiczne. Często ofiary tortur cierpią z powodu podwyższonych wskaźników: lęk depresja zaburzenie adaptacyjne zespół stresu pourazowego (PTSD) zaburzenia skrajnego stresu nieokreślone gdzie indziej (DESNOS) zaburzenia somatyczne koszmary wtargnięcie bezsenność obniżone libido zaniki pamięci zmniejszona zdolność uczenia się seksualna dysfunkcja wycofanie społeczne emocjonalna płaskość bóle głowy.

Żadna terminologia diagnostyczna nie zawiera głębokiej nieufności do innych, którą rozwinęło wiele osób, które przeżyły tortury, ani zniszczenia wszystkiego, co nadało sens ich życiu. Poczucie winy i wstydu z powodu upokorzenia podczas tortur, niezdolności do wytrzymania tego, co przeżyli, a także poczucie winy z powodu tego, że przeżyli, to powszechne problemy, które zniechęcają do ujawnienia. Dodatkowym stresem może być niepewność co do przyszłości, jakakolwiek możliwość odesłania do kraju, w którym ocalała była torturowana oraz potencjalny brak bliskich powierników lub systemów wsparcia społecznego. Ponadto obecność izolacji społecznej, ubóstwo, bezrobocie, przystosowanie instytucjonalne i ból mogą zapowiadać wyższy poziom emocjonalnego cierpienia u ofiar, które przeżyły tortury.
Wybrane wzmocnione techniki przesłuchań stosowane podczas wydobywania zeznań od badanego.

METODY FIZYCZNE
Metoda akustyczna

"posadzić przesłuchiwanego o sześć-osiem metrów od biurka i kazać wszystko mówić głośno, wszystko powtarzać. Dla człowieka już zmordowanego - to wysiłek. Można też skręcić dwie tuby z kartonu i do spółki z kolegą śledczym podchodzić blisko do aresztanta - krzycząc prosto w uszy: "Przyznaj się gadzie"!. Aresztant na pewno jest ogłuszony, czasem traci słuch."
Łaskotanie

"Rodzaj zabawy. Krępują albo unieruchamiają człowiekowi ręce i nogi, a potem łaskoczą piórkiem wetkniętym w nozdrza. Aresztant cały się zwija, ma się uczucie, że świdrują człowiekowi mózg."
W boksach

" Więzienie zaczyna się od boksu, tzn. pudła albo szafy. Człowieka dopiero co wyrwanego spośród ludzi, jeszcze w rozbiegu, jeszcze rwącego się do wyjaśnień, do sporów, walki - zaraz po przekroczeniu więziennych progów pakuję się do skrzynki - czasem zaopatrzonej w lampę i krzesło, czasem ciemnej gdzie człowiek może tylko stać, nadto w ciasnocie, przyciśnięty drzwiami. Trzymają go tak kilka godzin, dzień, dobę.  Jedni wpadają w przygnębienie - to dobra chwila do przesłuchać. Inni wpadają w złość - tym lepiej, zaraz powiedzą śledczemu coś nieprzyjemnego, obraźliwego, pozwolą sobie na nieostrożność, to tylko ułatwi rozkręcenie sprawy."
Gdy nie ma boksów

"Można posadzić w korytarzu na zwykłym taborecie, wcale nie potrzeba boksów. Siedzieć tak sześć dni i nocy, tak aby aresztowany nie mógł się obejrzeć, oprzeć, ani zasnąć, ani upaść i już nie wstać więcej. Na sześć dni i nocy! Spróbujcie sami posiedzieć tak sześć godzin!!!!!!"
"Innym wariantem jest sadzanie na wysokim taborecie, tak, żeby nie dosięgał podłogi nogami bardzo ładnie wtedy puchną. Wystarczy posiedzieć tak 8-10 godzin.
"Można również - już w czasie przesłuchania, posadzić aresztanta na zwykłym krześle, ale nie całkiem zwyczajnie: na samym brzeżku, na krawędzi siedzenia, jeszcze troszkę..."
Metoda optyczna

" ostre światło elektryczne, zapalone całą dobę w celi, albo w boksie, gdzie siedzi aresztowany, jaskrawa żarówka, wielokrotnie mocniejsza, niż potrzeba, w małej celce o bielonych ścianach. (…) Zapalenie powiek, to bardzo boli. A w gabinecie śledczego znowu reflektory prosto w twarz."
Na kolana!!!

"To nie w jakimś przenośnym sensie, ale dosłownie: na kolana - i żeby nie śmiał przysiąść na piętach i żeby trzymał się prosto. Można kazać tak klęczeć przez 12 godzin, przez 24 i przez 48 - w gabinecie śledczego, albo po prostu na korytarzu.
Metoda postoju

"Albo kazać człowiekowi całkiem zwyczajnie stać. Można kazać stać tylko podczas przesłuchań, od tego też człowiek męczy się i złamuje. Można podczas przesłuchań dać mu usiąść, ale niech za to sobie postoi między jednym badaniem, a drugim (stawia się wartownika i strażnik ma pilnować, żeby więzień nie opierał się o ścianę, a jeśli zaśnie i zwali się na ziemię, to ma go skopać i zmusić do stania). Czasem dość jednej doby takiego stania, żeby człowiek opadł z sił i zeznał co dusza zamarzy. Przy wszystkich tych rodzajach stania, zwykle nie dają pić po 3 - 4 - 5 dni i nocy.
Bezsenność

"Tego nie docenione w średniowieczu, nie zauważono jak wąskie ramy, w których człowiek zdolny jest do zachowania swojej osobowości. Brak sny (połączony z długim staniem, pragnieniem, jaskrawym światłem, strachem i niepewnością - jakich jeszcze tortur trzeba?). (…) Niekiedy, dla większego fasony, nie kazano stać, tylko sadzano na miękkiej kanapie, na której tym bardziej chciało się spać (dyżurny strażnik siedział obok i dawał kopniaka przy każdym zmrużeniu powiek). Przy takiej kombinacji czuje się: dreszcze wskutek utraty sporej ilości krwi. Zaschłe spojówki, jakby kto trzymał przed samymi oczyma rozpalone żelazo. Język - spuchnięty z pragnienia i kłuje jak jeż przy najmniejszym ruchu. Konwulsyjne skurcze rżną gardło."
Karcery

"Jakkolwiek źle by było w celi w karcerze jest zawsze gorzej: widziana z karceru cela wydaje się rajem. Karcery są lodowate (czasem rozżarzone) - w zimnym karcerze człowiek w kalesonach musi spędzić 3-4 dni lub tydzień!! Można trzymać człowieka w karcerze w wodzie po kostki. (…) Czasem zamykali na stojące w płytkiej niszy - nie można zgnieść kolan i kucnąć ani rozgiąć i podnieść rąk - do tego na głowę kapie lodowata woda.
Głód

Metoda na kij i marchewkę - najpierw głodzono przesłuchiwanego przez wiele dni, a następnie na jednym z przesłuchań postawiono na stoję barszcz ukraiński, kotlet schabowy ze smażonymi kartoflami. Wtedy aresztowany podpisywał ten sam dokument, podpisania którego wypierał się przez ostatnie dni...
Non - stop

"więzień nie tylko nie śpi - ale nadto przez trzy, cztery doby jest bez przerwy przesłuchiwany przez wciąż zmieniających się śledczych."
Bicie

"Bez zostawiania śladów. Biją gumami, kijami, pałkami, biją też podłużnymi workami z piaskiem. Bardzo boli bicie po kościach (np. kiedy śledczy kopie w goleń). Nawet po trzydziestu latach bolą wszystkie kości. Np.: przytwierdza się ręce więźnia specjalnymi uchwytami tak, żeby dłonie leżały na stole na płask - i bije się krawędzią liniału o stawach - aż człowiek zacznie wyć.
Pozycja naprężenia. Pozycja stres , znany również jako stanowisko składania , umieszcza ludzkie ciało w taki sposób, że duża ilość masy umieszcza się na jednym lub dwóch mięśni. Na przykład podmiot może zostać zmuszony do stania na palcach stóp, a następnie kucania tak, aby uda były równoległe do podłoża . Powoduje to silny nacisk na nogi, prowadząc najpierw do bólu, a następnie do niewydolności mięśni. Zmuszanie więźniów do przyjęcia takich pozycji jest techniką tortur (technika ulepszonego przesłuchania ), która zdaniem zwolenników prowadzi do wyłudzenia informacji od osoby torturowanej.
Niewola w trudnej sytuacji jest formą niewoli, w której osoba jest ograniczana i zmuszana do doświadczania przeciwstawnych sił zmysłowych. Domyślna pozycja ma zwykle na celu wywołanie zmęczenia mięśni , np. stanie na palcach , co zmusza badanego do wyboru bardziej bolesnej fizycznie pozycji. Na przykład mogą pozwolić sobie na obniżenie wagi i regularnie stać, zmuszając linę przyczepioną do genitaliów, aby naprężyła się i spowodowała ból. Zniewolenie w trudnej sytuacji może również obejmować użycie pojedynczej pozycji, w której pozostawanie w bezruchu nie spowoduje żadnego dyskomfortu dla podmiotu, ale poruszanie się jego ciałem będzie ciągnąć za liny, ciężarki lub inne urządzenia, które mają powodować ból. Podmiot może być następnie łaskotany, stymulowany seksualnie lub w inny sposób zachęcany do niekontrolowanego poruszania się. Podczas wykonywania z wieloma uległymi uczestnikami scenariusz zniewolenia w trudnej sytuacji może zmusić jednego do wybrania pozycji, która powoduje ból drugiej, którą znają i kochają. Dylemat jest w stanie wolnym ukochanej ból składając na ból, lub oszczędzając się od bólu, składając kolejny do niego, jest stosowany w BDSM i master / slave zabaw.
Białe tortury, często określane jako „tortury w białym pokoju”, to rodzaj psychologicznej techniki tortur , której celem jest całkowita deprywacja sensoryczna i izolacja. Więzień przetrzymywany jest w celi, która pozbawia go wszelkich zmysłów i tożsamości. Jest szczególnie używany w Iranie ; istnieją jednak również dowody na jego wykorzystanie przez służby wywiadowcze Wenezueli i Stanów Zjednoczonych . Zawartość 1 Metodologia 2 Zarzuty użytkowania 2,1 Iranu 2.2 Stany Zjednoczone 2.3 Wenezuela 3 W mediach 4 Referencje Metodologia Wizualnie więzień pozbawiony jest koloru. Ich cela jest całkowicie biała : ściany, podłoga i sufit, a także ubrania i jedzenie. Rurki neonowe są umieszczone nad pasażerem w taki sposób, aby nie pojawiały się cienie. Słuchowo komórka jest dźwiękoszczelna i pozbawiona jakichkolwiek dźwięków, głosów czy interakcji społecznych. Strażnicy stoją w ciszy, noszą wyściełane buty, aby uniknąć hałasu. Więźniowie nie słyszą niczego poza sobą. Jeśli chodzi o smak i zapach, więźnia karmi się białym jedzeniem – klasycznym, nieprzyprawionym ryżem – aby pozbawić go tych zmysłów. Ponadto wszystkie powierzchnie są gładkie, co pozbawia je wrażenia dotyku. Więźniowie są często przetrzymywani przez miesiące, a nawet lata. Skutki białych tortur są dobrze udokumentowane w wielu świadectwach. Zazwyczaj więźniowie ulegają depersonalizacji poprzez utratę tożsamości osobistej na dłuższe okresy izolacji; powodując halucynacje , a nawet załamania psychotyczne .
Kara „ Ręce do góry” jest postawą stresową podawaną jako kara w szkołach na subkontynencie indyjskim ( Indie , Bangladesz , Nepal , Sri Lanka , Pakistan ). W tej karze każe się na pewien czas podnieść ręce nad głowę. Odbiorcy kary nie wolno złożyć rąk nad głową, a jeśli to zrobi, czas kary może zostać wydłużony. Pozycja z rękami w górze staje się bolesna w ciągu dziesięciu lub piętnastu minut. Kara jest zwykle wymierzana jednorazowo na 30 minut lub dłużej. Czasami trzeba trzymać jedną nogę razem z rękami. Uczniowi nie wolno zmieniać nóg. Jak każda inna kara, kara Hands Up ma długoterminowe skutki. Ramiona pozostają bolesne przez około tydzień. Nauczyciele uważają to za dobrą karę, aby przypomnieć uczniom, co zrobili źle, a ból sprawia, że ​​pamiętają, za co zostali ukarani i lepiej naprawiają swoje postępowanie. Ogólnie rzecz biorąc, dziewczynki są karane, podczas gdy chłopcy otrzymują karę murg .
Murowanie jest metodą tortur stosowaną przez CIA, w której szyję osoby otacza się kołnierzem, a następnie używa się jej do uderzenia o ścianę. Według informacji zebranych przez Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża od sześciu zatrzymanych, „murowanie” oznaczało „bicie obrożą”, przynajmniej w jednym przypadku, o betonową ścianę. Poproszona o wyjaśnienie technik przesłuchań Departamentowi Sprawiedliwości Stanów Zjednoczonych w 2005 roku, CIA dostarczyła szereg notatek do Biura Radcy Prawnego Departamentu, z których jedna opisywała „mury”. W notatce stwierdza się, że murowanie „polega na użyciu elastycznej, fałszywej ściany… przesłuchujący ciągnie osobę do przodu, a następnie szybko i zdecydowanie wpycha ją w ścianę. To łopatki osoby uderzają o ścianę. Podczas tego ruchu głowa i szyja są podparte zawiniętym kapturem lub ręcznikiem ”. Steven G. Bradbury , główny zastępca zastępcy prokuratora generalnego za rządów Busha , powiedział, że murowanie „obejmuje to, co można określić jako nieostrożne traktowanie”
Pozycja odrzutowca , zwana również krzesłem kapitańskim , jest formą męki fizycznej stosowanej w przypadkach, gdy oprawca nie jest w stanie lub nie chce wymierzyć podmiotowi kar cielesnych . Odbiorca jest zmuszony do oparcia pleców o ścianę lub słup i umieszczenia stóp w odległości około osiemnastu cali od podstawy przedmiotu. Stopy są zwykle trzymane blisko siebie. Pacjent musi następnie ześlizgnąć się po ścianie lub słupie, aż jego uda będą równoległe do podłoża, tak aby profilem przypominał osobę siedzącą na krześle. Mogą również być zmuszeni do przesunięcia stóp do tyłu, aż ich golenie i uda będą ustawione pod kątem prostym do siebie, co powoduje, że naprężenia stawów kolanowych i mięśni ud są znacznie większe. Wariacje obejmują umieszczanie ciężaru na głowie lub udach badanego lub zmuszanie go do trzymania rąk prosto przed sobą, być może z ciężarem trzymanym w dłoniach. Rezultatem jest coraz większy ból mięśni ud, a także kolan i kostek. Korzyścią dla sprawcy jest to, że ten rodzaj kary powoduje ból bez żadnych trwałych śladów lub, we wszystkich, z wyjątkiem najbardziej ekstremalnych, trwałych uszkodzeń poddanych. W Indiach ta metoda karania jest często nazywana krzesłem i była lub jest stosowana w korygowaniu młodocianych przestępców. Również w innych krajach była to powszechnie stosowana kara.
Podtapianie to forma tortury, w której woda jest wylewana na szmatkę zakrywającą twarz i drogi oddechowe unieruchomionego jeńca, powodując uczucie utonięcia . W najpowszechniejszej metodzie podtapiania twarz jeńca jest przykrywana tkaniną lub innym cienkim materiałem i unieruchamiana na plecach pod kątem 10 do 20 stopni. Oprawcy wylewają wodę na twarz przez drogi oddechowe, wywołując niemal natychmiastowy odruch wymiotny i wywołując uczucie utonięcia u jeńca. Zwykle woda jest nalewana z przerwami, aby zapobiec śmierci. Jednak nieprzerwane nalewanie wody doprowadzi do śmierci przez uduszenie , zwane równieżsuche utonięcie . Podtapianie może powodować bardzo silny ból, uszkodzenia płuc , uszkodzenie mózgu z niedotlenienia , inne urazy fizyczne, w tym złamań spowodowanych walczy ograniczeń i trwały uraz psychiczny. Niekorzystne efekty fizyczne mogą trwać miesiącami, a skutki psychologiczne latami. Termin „tortury na pokładzie wody” pojawił się w doniesieniach prasowych już w 1976 roku.
Strappado , znany również jako Corda , jest formą tortury którym ręce ofiary są związane za plecami i zawieszone liny przyczepionej do nadgarstków, zazwyczaj skutkuje przemieszczona ramionach . Do ciała można dodawać ciężary, aby spotęgować efekt i zwiększyć ból. Ten rodzaj tortur zwykle nie trwał dłużej niż godzinę bez odpoczynku, ponieważ prawdopodobnie skutkowałby śmiercią. Inne nazwy strappado to „odwrócone wiszące” i „palestyńskie wiszące” oraz il tormento della corda . Historycznie, był używany przez średniowiecznej inkwizycji i wielu rządów, takich jak prawa sądu cywilnego (1543-1798) z zakonu świętego Jana na Castellania w Valletta , Malta . Właściwe strappado powoduje trwałe widoczne uszkodzenia. Ból i opór różnią się w zależności od osoby, na ogół ze względu na wagę osoby lub przywiązany ciężar. Nie jest to, jak błędnie zapisał Samuel Johnson w swoim słowniku, „kara ciosami”. Zawartość 1 Warianty 2 Historia 3 nowoczesne instancje 4 Referencje Warianty Istnieją trzy warianty tej tortury. W pierwszym ofiary mają ręce związane za plecami; następnie przywiązuje się dużą linę do nadgarstków i przeciąga przez bloczek , belkę lub hak na dachu. Oprawca ciągnie tę linę, aż ofiara zwisa z ramion. Ponieważ ręce są związane za plecami ofiary, spowoduje to bardzo silny ból i możliwe zwichnięcie ramion. Całkowity ciężar ciała badanego jest następnie podtrzymywany przez rozciągnięte i obrócone wewnętrznie oczodoły barkowe. Chociaż technika ta nie wykazuje urazów zewnętrznych, może powodować długotrwałe uszkodzenie nerwów , więzadeł lub ścięgien . Technika ta zazwyczaj powoduje uszkodzenie splotu ramiennego , prowadzące do paraliżu lub utraty czucia w ramionach. Druga odmiana, znana jako squassation, jest podobna do pierwszej, ale dodaje się serię upadków, co oznacza, że ​​ofiara może upaść, dopóki jej upadek nie zostanie nagle powstrzymany przez linę. Oprócz uszkodzeń spowodowanych zawieszeniem, bolesne szarpnięcie spowodowałoby duże obciążenie wyciągniętych i wrażliwych ramion, prowadząc do złamania barków. Uważa się, że Niccolò Machiavelli , podczas swego uwięzienia w 1513 roku po rzekomym spisku przeciwko rodzinie Medici we Florencji , został poddany tej formie strappado. W trzecim wariancie ręce ofiary są związane z przodu. Ofiara jest również zawieszona na rękach, ale kostki są związane i przywiązuje się do nich duży ciężar. Spowoduje to ból i ewentualne uszkodzenia nie tylko ramion, ale także nóg i bioder.
Kaptur to zakładanie kaptura na całą głowę więźnia. Kaptur jest powszechnie uważany za formę tortur ; jeden z prawników uważa, że ​​kapturowanie więźniów jest pogwałceniem prawa międzynarodowego , w szczególności Trzeciej i Czwartej Konwencji Genewskiej , które wymagają humanitarnego traktowania osób znajdujących się pod opieką lub fizyczną kontrolą sił wroga. Zakapturzanie jest również potencjalnie niebezpieczne, zwłaszcza gdy więźniowi są również związane ręce. Jest uważany za akt tortur, gdy jego głównym celem jest deprywacja sensoryczna podczas przesłuchania ; powoduje „dezorientację, izolację i strach”. Według Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża kaptur ma na celu uniemożliwienie ludziom widzenia i dezorientację, a także swobodne oddychanie. Kaptur jest czasami używany w połączeniu z biciem, aby zwiększyć niepokój o to, kiedy i gdzie padną ciosy. Kaptur pozwala również przesłuchującym zachować anonimowość, a tym samym działać bezkarnie. Co więcej, jeśli grupa więźniów jest zakapturzona, śledczy może ich rozgrywać przeciwko sobie, udając np., że niektórzy z nich współpracują, czego więźniowie nie będą mogli zweryfikować.
Murga (pisane również jako Murgha ) to pozycja stresowa stosowana jako kara cielesna głównie w częściach subkontynentu indyjskiego (w szczególności w północnych Indiach , Pakistanie i Bangladeszu ). Stosowany jest przede wszystkim w placówkach oświatowych wobec uczniów obu płci, zwykle przez nauczycielki, a czasami przez policję jako doraźna, nieformalna kara za drobne przestępstwa . Kara jest zwykle wymierzana w widoku publicznym, w celu powstrzymania przestępstwa poprzez zadawanie bólu, powstrzymanie nawrotu przestępstwa poprzez zawstydzenie sprawcy i danie zbawiennego przykładu innym. Słowo murga oznacza koguta w hindi , urdu i bengalskim . Ukarany przyjmuje pozycję podobną do koguta, kucając, a następnie zakładając ręce za kolana i mocno trzymając za uszy.
Tortury wodne obejmują różne techniki wykorzystujące wodę do wyrządzenia fizycznej lub psychicznej krzywdy ofierze jako formę tortur lub egzekucji. Zawartość 1 Wymuszone spożycie 2 Strach przed utonięciem 3 Kapiąca woda 4 Zanurzanie 5 Inne formy 6 Inne 7 referencji Wymuszone spożycie Główny artykuł: leczenie wodą (tortury) W tej formie tortur wodnych woda jest wtłaczana do gardła i do żołądka. Był używany jako legalna tortura i metoda egzekucji przez sądy we Francji w XVII i XVIII wieku. Pod koniec XIX wieku i na początku XX wieku był używany przeciwko Filipińczykom przez siły amerykańskie podczas wojny filipińsko-amerykańskiej i był używany przeciwko Wspólnocie Brytyjskiej , jeńcom amerykańskim i chińskim podczas II wojny światowej przez Japończyków . Organizacja Human Rights Watch donosi, że w 2000 roku siły bezpieczeństwa w Ugandzie czasami zmuszały zatrzymanego do leżenia twarzą do góry pod otwartym kranem . Zatrucie wodą może wynikać z picia zbyt dużej ilości wody. To spowodowało kilka ofiar śmiertelnych na przestrzeni lat we wspólnotach w Ameryce Północnej podczas tygodnia inicjacji. Na przykład, osoba została zamęczona na śmierć przez Chi Tau (lokalnego) stanu Chico (Kalifornia) w 2005 roku poprzez zmuszanie do pompek i picie wody z butelki. Te znaki zodiaku to perfekcyjne żony Herbeauty Work With Amazon And Earn €1200 Per Month Amazon Trader Unikalny sposób aby wygrać z cukrzycą DM-norm Znaki że mężczyźni uważają Cię za bardziej atrakcyjną niż myślisz Herbeauty 8 TikTok Dances That Went Viral And Got Everyone On Their Feet Herbeauty Chcesz żyć 100 lat? Oczyść swoje żyły! Próbować! Friocard Dramat Krzysztofa Kiersznowskiego: jego bliscy porzucili go Brainberries Brodawki znikają, pasożyty opuszczają organizm (metoda domowa) Wortex Hemoroidy mijają już w 3 dni! Zapisz prosty przepis Hemoren Popatrz! Jeśli zrobisz tę sztuczkę, pasożyty wyjdą z ciebie Strach przed utonięciem Główny artykuł: Podtapianie Podtapianie odnosi się do techniki polegającej na wylewaniu wody na twarz lub głowę badanego w celu wywołania instynktownego strachu przed utonięciem . Często mokrą szmatkę wkłada się do ust osoby badanej, co sprawia wrażenie, że się topi. Kapiąca woda Główny artykuł: chińskie tortury wodne Tak zwana „ chińska tortura wodna ” to tortura opisana przez Hipolita de Marsiliis w XVI wieku, która miała doprowadzać ofiarę do szaleństwa z powodu stresu, jaki przez bardzo długi czas kapała woda na część czoła. Może również charakteryzować się niespójnym wzorem kapania wody. Nie ma opinii ekspertów na temat prawdziwej przyczyny tortur w tej metodzie.
Bliskowschodnie metody przesłuchań wzmocnionych
Szafa.

To bardzo mała cela, w niektórych więzieniach ma ona rozmiary metr na metr, w niektórych jeszcze mniejsze, bardzo ciemna i niemal całkowicie zabudowana. Powietrze dochodzi jedynie przez małą szparę w drzwiach lub suficie. Aresztanci przetrzymywani są w szafach przez długie go­dziny, czasem związani i zakapturzeni. Niektóre szafy mają w środku wmurowany kamienny stopień tak, że uwięzieni mogą tam jedynie siedzieć. W innych szafach nie można w ogóle usiąść ani się położyć i zatrzymani, nie mając innego wyjścia, muszą cały czas stać.
Lodówka.

To cela wielkości szafy. Także jest w niej ciemno, a dodatkowo panują skrajnie niskie temperatury.
Banan
 

Szczególnie brutalną metodą jest tzw. „banan”, czyli sposób krępowania przyjęty w Strefie Gazy, jak również w większości ośrodków na Zachodnim Brzegu. Są dwie metody określane tym mianem. Jedna polega na przy­wiązaniu nóg podejrzanego do przednich nóg taboretu, a na­stępnie przywiązaniu jego rąk do tylnych nóg taboretu. Druga polega na przywiązaniu dłoni aresztanta do jego nóg w taki sposób, że całe jego ciało jest wygięte w łuk. Tak skrępowane ciało przyjmuje kształt banana, będąc wystawionym i podat­nym na ciosy przesłuchujących.
„Al-Szabah”

Standardowa forma przyjęcia do więzienia polega na wielogodzinnym przetrzymywaniu aresztanta związanego, bez wody i pożywienia, czasem na zewnątrz, niezależnie od pogody. Jest to sposób na wstępne „przygotowanie” zatrzymanego. Szczególna technika znana jako .,al-Szabah” to standard w każdym ośrodku przesłuchań. Żołnierze, policjanci bądź służba więzienna związują ręce oskarżonego z tyłu i nad gło­wą. W większości ośrodków skrępowane ręce przywiązuje się dodatkowo do rur bądź prętów osadzonych w ścianie. Dłonie wywindowane są z reguły tak wysoko, że jednostce trudno jest ustać na własnych nogach, które także są skrępowane. Dodatkowo więzień ma zwykle zawiązane oczy bądź głowę zakrytą kapturem. „Al-Szabah” trwa 5-6 godzin pomiędzy sesjami przesłuchań, lub przez 12 godzin w nocy.
Ulepszone techniki przesłuchań
obejmują działania wzmacniające
techniki klasyczne takie jak np:
Podtapianie

Więzień jest przywiązany do odrzuconej deski , stopy uniesione i głowa nieco poniżej stóp. Twarz więźnia owija się materiałem i polewa wodą, co powoduje uduszenie więźnia.
Hipotermia

Więzień zostaje nagi w celi o temperaturze 10 °C i jest regularnie oblewany zimną wodą w celu zwiększenia tempa utraty ciepła z organizmu.
Pozycje stresowe

Więźniowie są zmuszani do stania, skuci kajdankami i ze stopami przykutymi do śruby oczkowej w podłodze (i/lub ścianie) przez ponad 40 godzin, co powoduje, że ciężar więźnia spoczywa tylko na jednym lub dwóch mięśniach. Powoduje to silny nacisk na nogi, prowadząc najpierw do bólu, a następnie do niewydolności mięśni.
Uderzenie w brzuch

Mocne uderzenie otwartą dłonią w brzuch więźnia. Lekarze konsultowali się w tej sprawie, odradzali stosowanie ciosów, które mogłyby spowodować trwałe uszkodzenia wewnętrzne.
Policzek zniewagi

policzek wymierzony otwartą dłonią w twarz więźnia, którego celem jest spowodowanie bólu i wywołanie strachu.
Drżenie

Śledczy mocno chwyta przód koszuli więźnia i potrząsa więźniem.
Dodatkowo zalicza się do nich elementy wzmacniające jak:
 
- Wrzaski
- Głośna muzyka
- Sterowanie światłem
- Manipulacja środowiskowa
- Deprywacja snu
- Pozycje stresogenne
- 20-godzinne przesłuchania
- Kontrolowany strach
Dawniej bywało gorzej...
Już w średnoiwieczu a nawet starożytności stosowano wzmocnione/ulepszone techniki przesłuchań chociaż wówczas nikt ich tak nie nazywał. Powstawały nie tylko same techniki badania podejrzanych ale i wymyślne narzędzia służące nakłonieniu ich do zeznania prawdy. Nasze obecnie stosowane techniki i metody wzmacniania przesłuchań podejrzanych wydają się przy nich wręcz humanitarne...
Oto wybrane przykłady najciekawszych z nich:
Sczury

Wyjątkowo okrutna i jedna z najtańszych metod tortur wykorzystywanych w średniowieczu. Miała wiele wariantów, najpopularniejszym był ten w którym: inkwizytor wkładał kilka szczurów do wiadra i blokował im jedyną drogę ucieczki brzuchem przesłuchiwanego.
Następnie torturujący podgrzewał spód wiadra, żeby zirytować szczury. Rezultat tej tortury jest oczywisty. Szczury znajdowały jedyną drogę ucieczki, przekopując się przez ciało więźnia.
Zmiażdżacz głowy

Kat wywierał nim ogromny nacisk na czaszkę poprzez powolne przykręcani śruby, która wciskała metalową "czapeczkę" coraz mocniej na głowę ofiary. Niektóre urządzenia miały ostro zakończoną śrubę, która wwiercała się w czaszkę.
Urządzenie to było używane zarówno w celu skłonienia ofiary do składania zeznań, jak też jako kara.
Łamanie kołem

Było jedną z najboleśniejszych i najokrutniejszych tortur i metod egzekucji stosowanych w Europie. Zaraz po powieszeniu, było ono najczęściej stosowaną metodą.
Naga ofiara była przywiązywana z szeroko rozstawionymi kończynami do metalowych pierścieni. Następnie pod jej biodra, kolana, kostki, łokcie i nadgarstki podkładano grube kawałki drewna. Kat miażdżył ciało skazańca ciężkim kołem (to znaczy kołkiem, czyli kanciastą maczugą), którego krawędzie były obite metalem. Starano się przy tym nie zadać żadnych śmiertelnych ciosów, ale raczej zmienić ciało ofiary w bezkształtną masę.
Dyby

Umieszczano je na rynkach i w pobliżu bram miejskich. Były narzędziem uznawanym za "obowiązkowe" we wszystkich regionach Europy w dobie średniowiecza podobnie jak pręgierze i maski hańby. Dyby były przeznaczone dla oszustów, złodziei, pijaków, kłótliwych kobiet.

Uznawano je za karę lekką, często jednak stawały się prawdziwą torturą, kiedy ofiarę - z unieruchomionymi rękoma i szyją - obijano kijami, policzkowano, obrzucano kamieniami i oblewano wrzątkiem, a częstokroć i okaleczano. Również łaskotanie skazanego mogło tę "łagodną" karę przemienić w okrutną i nieznośną torturę.
Żelazna dziewica

Stosowane głównie w średniowieczu.
Żelazna dziewica miała postać pudła o kształtach i rozmiarach dopasowanych do ciała ludzkiego. Powszechnie uważa się, jakoby wyposażane były w ostre kolce umieszczone na wewnętrznej stronie zamocowanych zawiasowo klap, które wbijały się w ciało.
Krzesło czarownic

Krzesło inkwizytorskie, częściej nazywane krzesłem czarownic, było bardzo cenionym środkiem do łamania woli uparcie milczących kobiet, oskarżanych o uprawianie czarów. Sprzęt ten, jakkolwiek dość rozpowszechniony, używany był szczególnie przez inkwizytorów.
Stos

Dla skazanych za czary istniała tylko jedna kara uznawana za najwłaściwszą: najwyższy, oczyszczający i ostateczny stos. Wszystko co złe trawił święty ogień.
Widełki Heretyków

Narzędzie to, solidnie umocowane na szyi ofiary za pomocą mocnej skórzanej opaski, wywoływało silne bóle powodowane bezpośrednio przez cztery ostrza wbijające się w podbródek i tors torturowanego przy każdym jego poruszeniu się.
Pozwalało to na szybkie uzyskanie przyznania się do winy. Ten typ widełek używany był najczęściej przy przesłuchiwaniu osób podejrzanych o herezję, czary, czy też pospolite przestępstwa.
Śruba na kciuki

Śruba działała jak imadło. Kciuki wsadzano pod metalowa sztabę, która następnie przykręcano zgniatając paznokcie. Wyjątkowo bolesna metoda i okrutna metoda, wykorzystywana w czasie przesłuchań.
Martwe prawo ale prawo!
ZAKAZ TORTUR ORAZ NIELUDZKIEGO LUB PONIŻAJĄCEGO TRAKTOWANIA
„Nikt nie będzie poddawany torturom lub okrutnemu, nieludzkiemu albo poniżającemu traktowaniu lub karaniu.”

Konwencja w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania) została przyjęta przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych 10 grudnia 1984, weszła w życie 26 czerwca 1987, przez Polskę została ratyfikowana 26 lipca 1989 (Dz.U. z 1989 r. nr 63, poz. 378). Konwencję ratyfikowało bądź do niej przystąpiło ok. 170 państw. Konwencja ta definiuje, czym wobec prawa międzynarodowego jest tortura.

"Artykuł 1 1. W rozumieniu niniejszej konwencji określenie "tortury" oznacza każde działanie, którym jakiejkolwiek osobie umyślnie zadaje się ostry ból lub cierpienie, fizyczne bądź psychiczne, w celu uzyskania od niej lub od osoby trzeciej informacji lub wyznania, w celu ukarania jej za czyn popełniony przez nią lub osobę trzecią albo o którego dokonanie jest ona podejrzana, a także w celu zastraszenia lub wywarcia nacisku na nią lub trzecią osobę albo w jakimkolwiek innym celu wynikającym z wszelkiej formy dyskryminacji, gdy taki ból lub cierpienie powodowane są przez funkcjonariusza państwowego lub inną osobę występującą w charakterze urzędowym lub z ich polecenia albo za wyraźną lub milczącą zgodą. Określenie to nie obejmuje bólu lub cierpienia wynikających jedynie ze zgodnych z prawem sankcji, nieodłącznie związanych z tymi sankcjami lub wywołanych przez nie przypadkowo."
Jest to prawo absolutne. Co jest charakterystyczne, w odróżnieniu od innych postanowień Konwencji, wyjątki lub możliwość limitacji w odniesieniu do powyższego prawa są niedopuszczalne, i nie umożliwia ich także wykładnia Trybunału. Oznacza to, że ani interes publiczny ani prawa osób trzecich jak i zachowanie samej ofiary, nawet jeżeli stwarzają niebezpieczeństwo lub są zabronione, nie mogą uzasadniać traktowania sprzecznego z tym przepisem.
„Tortury" zostały zdefiniowane jako „umyślne nieludzkie traktowanie powodując bardzo poważne i okrutne cierpienia". Poziom cierpienia stanowi podstawową różnicę pomiędzy torturami a nieludzkim traktowaniem, a ponadto w przypadku tortur musi to być działanie celowe, np. wydobywanie informacji lub zastraszanie. Nota Bene: fakt, że dzięki informacji można uratować życie niewinnej osoby nie uzasadnia stosowania tortur. Przykłady działań uznanych przez Trybunał za tortury to zgwałcenie, groźba skrzywdzenia rodziny, przetrzymywanie z zawiązanymi oczyma oraz pozorowane egzekucje. Cierpienie może mieć wymiar fizyczny jak i psychiczny. Pojęcie tortur w dalszym ciągu ulega zmianie: „co nie miało znamion tortur 30 lat temu, może być za nie uznane dziś, ponieważ standardy się podnoszą”. To samo odnosi się do nieludzkiego traktowania.
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r.
Art. 40.
Nikt nie może być poddany torturom ani okrutnemu, nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu i karaniu. Zakazuje się stosowania kar cielesnych.

Tutaj przeczytasz o standardowych
Ta strona jest witryną peryferyjną serwisu SPECJALISTA.EU
Ulepszone i wzmocnione techniki i metody przesłuchań. Przesłuchania. Metody przesłuchań. Techniki przesłuchań. Przesłuchanie policyjne. Tortury. Wymuszanie zeznań. | METODY i TECHNIKI PRZESŁUCHAŃ  |  Przesłuchanie policyjne. Sposoby przesłuchiwania podejrzanych. Wydobywanie zeznań. Ulepszone i wzmocnione techniki i metody przesłuchań. Przesłuchania. Metody przesłuchań. Techniki przesłuchań. Tortury. Wymuszanie zeznań. Prawa i obowiązki podejrzanego/oskarżonego. Prawa i obowiązki świadka. Prawa i obowiązki pokrzywdzonego. | wzmocnione techniki przesłuchań, ulepszone techniki przesłuchań, wzmocnione metody przesłuchań, ulepszone metody przesłuchań, zaawansowane metody przesłuchań, zaawansowane techniki przesłuchań, sposoby przesłuchań.
Ulepszone i wzmocnione techniki i metody przesłuchań. Przesłuchania. Metody przesłuchań. Techniki przesłuchań. Przesłuchanie policyjne. Tortury. Wymuszanie zeznań. | METODY i TECHNIKI PRZESŁUCHAŃ  |  Przesłuchanie policyjne. Sposoby przesłuchiwania podejrzanych. Wydobywanie zeznań. Ulepszone i wzmocnione techniki i metody przesłuchań. Przesłuchania. Metody przesłuchań. Techniki przesłuchań. Tortury. Wymuszanie zeznań. Prawa i obowiązki podejrzanego/oskarżonego. Prawa i obowiązki świadka. Prawa i obowiązki pokrzywdzonego. | wzmocnione techniki przesłuchań, ulepszone techniki przesłuchań, wzmocnione metody przesłuchań, ulepszone metody przesłuchań, zaawansowane metody przesłuchań, zaawansowane techniki przesłuchań, sposoby przesłuchań.
METODY i TECHNIKI PRZESŁUCHAŃ
TECHNIKI OPORU
SPOSOBY ATAKU I OBRONY
Wróć do spisu treści